در روزهایی که حوادث ناگوار در کارگاههای ساختمانی ایلام رو به افزایش است، باید بپذیریم که ایمنی تنها مسئولیت یک نهاد یا فرد نیست. متأسفانه در مواجهه با هر حادثه، انگشت اتهام بهسوی مهندسین ناظر؛ مجریان ذیصلاح و سازمان نظام مهندسی نشانه میرود، در حالیکه ایمنی یک مسئولیت جمعی است و نیازمند همکاری همهجانبهی ارگانها و صنوف مرتبط است.
بسیاری از فعالان صنعت ساختمان، از جمله نصابان داربست، فاقد اتحادیه یا چارچوب صنفی مشخصاند و در برابر الزامات ایمنی کاملاً منفعل عمل میکنند. سازمان نظام مهندسی در سالهای گذشته تلاشهایی برای ساماندهی اکیپهای ساختمانی داشته، اما به دلیل عدم همراهی سایر نهادهای مسئول، این اقدامات به نتیجه نرسیده است.
مهندسین مجری و ناظر مطابق قانون، مکاتبات لازم با کارفرماها برای تأمین تجهیزات ایمنی و آموزش نیروهای کار را انجام دادهاند، اما در عمل، اغلب کارفرمایان هیچ اقدامی نکردهاند. همچنین گزارشهای تخلفات ایمنی به اداره کار ارسال شده، اما متأسفانه این اداره نیز واکنش مؤثری نشان نداده است؛ در حالیکه برخورد با کارگاههای ناایمن از وظایف ذاتی آن نهاد محسوب میشود.
ایمنی زمانی تحقق مییابد که همهی متولیان امر، از کارفرما تا نهادهای نظارتی، با مسئولیتپذیری و همکاری واقعی پای کار باشند. بیتوجهی به این اصل، نهتنها کیفیت ساختوساز را تهدید میکند، بلکه جان انسانها را نیز به خطر میاندازد.
