واقعیتهای میدانی نبرد چهلروزه نشان میدهد که تهاجم نظامی آمریکا برخلاف تصور طراحان آن نه تنها به فروپاشی منجر نشد بلکه پایداری ساختار سیاسی ایران پس از شهادت مظلومانه رهبری معظم سناریوی لیبییزاسیون را با شکستی تاریخی مواجه کرد. آمریکا در حالی وارد این ماجراجویی شد که اکنون با بدهیهای کلان ناشی از هزینههای سرسامآور جنگ روبروست. پنهانکاری دولت ترامپ در اعلام آمار واقعی کشتهها و زخمیهای سربازان آمریکایی و انهدام پایگاههای منطقهای باعث ایجاد شکافی عمیق در داخل این کشور و تضعیف شدید جایگاه حزب حاکم شده است به طوری که حتی متحدان سنتی ناتو نیز از بیم تبعات اقتصادی و جهش قیمت انرژی ناشی از مدیریت مقتدرانه ایران بر تنگه هرمز از همراهی با واشینگتن عقبنشینی کرده و آنها را در این کارزار تنها گذاشتهاند.
در خصوص مذاکرات شب گذشته در پاکستان که با حضور جناب آقای قالیباف و تیمی با سابقه حضور در مذاکرات انجام شد ریشه اصلی عدم نتیجهگیری را باید در تداوم بدعهدی آمریکاییها جستجو کرد. ایران برای آغاز گفتگوها دو پیششرط اساسی یعنی آتشبس جامع در لبنان و جبهه مقاومت و آزادسازی داراییهای بلوکه شده را تعیین کرده بود اما در عمل مشاهده شد که آمریکاییها نه تنها در حین مذاکرات به آتشبس پایبند نماندند بلکه در مسیر آزادسازی اموال ایران نیز گامی برنداشتند. اینجاست که تجربه تاریخی و سخن هوشمندانه رهبر شهید انقلاب معنا پیدا میکند که فرمودند مذاکره با آمریکا نه عاقلانه است نه شرافتمندانه و نه هوشمندانه چرا که آنها در تجارب قبلی ثابت کردند وقتی نوبت به انجام تعهداتشان میرسد به دلیل بحرانهای داخلی و وابستگی مطلق به منافع رژیم صهیونیستی از مسئولیت شانه خالی میکنند.
از منظر این تحلیلگر تیم مذاکرهکننده ایرانی با تکیه بر این تجارب تلخ و با درک دقیق از وضعیت متزلزل و ورشکسته حریف بایستی بر استراتژی گامبهگام پافشاری نماید. این استاد دانشگاه معتقد است با توجه به سوابق فریبکاری واشینگتن و اعتراضات گستردهای که در داخل آمریکا علیه سیاستهای جنگطلبانه شکل گرفته حتما باید گام اول اعتمادسازی از سوی آمریکاییها برداشته شود چرا که ایران پیش از این هزینههای اعتماد یکجانبه را پرداخته است. شکست مذاکرات شب گذشته از نگاه این صاحبنظر ثابت کرد که جمهوری اسلامی ایران دیگر فریب وعدههای توخالی دولتی را نمیخورد که حتی توان اقناع متحدان و کنترل بحرانهای داخلی خود را ندارد. تا زمانی که اقدام عملی و عینی در جهت منافع ملت ایران صورت نگیرد، نظم جدیدی که تهران با تکیه بر بازدارندگی و خون شهدا در منطقه تثبیت کرده است، از موضع قدرت باقی خواهد ماند.
