آنچه در این گزارش حائز اهمیت است، شباهت ساختاری این دو تهاجم است. اگر در سالهای دور استکبار جهانی از طریق بازوی نظامی خود در منطقه (صدام حسین) به دنبال درهم شکستن اراده مردم بود امروز بدون نقاب و به صورت مستقیم حریم امن خانوادههای ما را هدف قرار داده است.
مادر این خانواده که در جریان حملات دوران دفاع مقدس یکی از انگشتان خود را بر اثر اصابت ترکش از دست داده در تمام این سالها هرگز بهدنبال تشکیل پرونده جانبازی نرفته است تا ایثارش گمنام بماند. او امروز در میان ویرانیهای دوباره خانهاش با همان صلابت مثالزدنی ایلامیها میگوید: دشمن همان دشمن است فقط نامش تغییر کرده آن روزها با میگهای بعثی میآمدند و امروز با تکنولوژی آمریکایی و صهیونیستی. اما هدفشان که تسلیم کردن این ملت است هیچگاه محقق نخواهد شد.
تکرار این واقعه برای یک خانواده فراتر از یک حادثه یک سند زنده بر حقانیت دفاع مشروع ملت ایران است. تخریب مجدد سرپناهی که با خوندل بازسازی شده بود نشاندهنده بنبست راهبردی دشمن در مواجهه با قدرت نظامی ایران و روی آوردن به تروریسم علیه غیرنظامیان است. ایستادگی این خانواده پیامی روشن برای اتاقهای فکر در واشینگتن و تلآویو دارد: خانههای ما شاید دوباره فروبریزد اما ریشههای این ملت با هر آوار، عمیقتر و مستحکمتر میشود.
در پایان لازم به ذکر است با وجود حضور خبرنگار در محل و تهیه گزارش میدانی به دلیل استقرار این واحد مسکونی در مجاورت مناطق حساس و بهمنظور رعایت دقیق پروتکلهای رسانهای در شرایط جنگی و حفظ امنیت منطقه از انتشار تصاویر مربوط به ویرانیهای این خانه معذوریم.
